• nakłanianie mieszkańców mieszkających w Nowej Iwicznej, a niezameldowanych, do zameldowania się. Zwiększy to wpływy do budżetu, ale też da dodatkowy mandat w przyszłych wyborach gminnych
• dopilnowanie by zlikwidowany fundusz sołecki został zastąpiony, zgodnie z obietnicą władz gminy, inną formą finansowania lokalnych inicjatyw
• szukanie dodatkowych źródeł finansowania wydatków sołectwa takich jak kiermasze i instytucjonalni sponsorzy
• usprawnienie współpracy z radnymi przy jednoczesnej kontroli ich pracy
• większe zaangażowanie się Rady Sołeckiej w działania z obszaru utrzymania czystości oraz jakości i oświetlenia dróg
• uruchomienie internetowej witryny do składania zapytań i wniosków
• integracja mieszkańców Nowej Iwicznej i zlikwidowanie podziałów na “starych” i “nowych”

Wojtek Zacharjasz, 57 letni mieszkaniec Nowej Iwicznej od 17 lat,  mimo że nie pełnił żadnej oficjalnej funkcji, od dłuższego już czasu angażował się mocno w życie społeczne naszej miejscowości. Z jego wyborem wiążę duże nadzieje na zdynamizowanie Nowej Iwicznej oraz na mobilizację i integrację jej mieszkańców.

Podczas tego samego zebrania wybrano także Radę Sołecką. Z 13 zgłoszonych kandydatów do rady wybrani zostali (w nawiasach liczba głosów):

Jolanta Kuzawińska (45), Alicja Zdunek (32), Edyta Brzostowska (32), Urszula Błachno (50), Piotr Brzozowski (41), Małgorzata Cybulska (34), Patrycja Chojecka (39), Barbara Duda (35), Marta Michalska (38)

Do rady nie dostali się:

Mariusz Socha (31), Czesława Pietrzkiewicz (31), Jerzy Klimek (26), Ewa Strząska (25)

Cieszy duże zaangażowanie mieszkańców i chęć realnego udziału w pracach na rzecz sołectwa. Dopływ świeżej krwi na pewno wyjdzie radzie sołeckiej na dobre.

Gratuluję wszystkim wyboru i życzę satysfakcji z wypełniania nowych obowiązków.

• prezentowanie Sołectwa wobec władz Gminy i innych jednostek samorządu terytorialnego
• przygotowanie przy pomocy Rady Sołeckiej propozycji remontowo-inwestycyjnych
• uczestniczenie w charakterze obserwatora w pracach remontowo-inwestycyjnych
• wykonywanie obowiązków z zakresu zapobiegania i usuwania skutków klęsk żywiołowych
• informowanie mieszkańców Sołectwa o bieżących sprawach Sołectwa i Gminy
• współpraca z Radnymi z terenu Sołectwa
• uczestnictwo w sesjach rady gminy, a także w pracach jej organów bez prawa do głosowania

Widać, że wbrew pozorom jest to istotna funkcja w sprawnym funkcjonowaniu sołectwa. Jest łącznikiem między mieszkańcami, a organami gminy. Od jego postawy i zaangażowania zależy dobry przepływ informacji zarówno do, jak i od mieszkańców sołectwa. Ma to istotny wpływa na udział mieszkańców w realnym wpływie na na podejmowanie decyzji dotyczących sołectwa.

Wybierzmy więc sołtysa, któremu zależeć będzie na budowaniu lokalnej społeczności. Któremu nie obca jest idea samorządności. Który rozumie specyfikę Nowej Iwicznej i zmiany jakie w niej zaszły w ostatnich latach, i który wyrasta ponad sztuczne i irracjonalne podziały. Kandydata otwartego na współpracę, bez uprzedzeń. Kandydata, dla którego funkcja sołtysa to odpowiedzialność i wyzwanie, a nie pocieszenie po porażkach na innych polach.

Jednak we wszystkim można posunąć się za daleko, a w pogoni za poklaskiem szczególnie łatwo. Jeśli do tej pory nie znudziłam Was swoim wpisem, to spieszę wyjaśnić do czego zmierzam.

7 kwietnia Urząd Gminy informuje, że 6 kwietnia rozwiązał umowę z wykonawcą szkoły w Mysiadle. Podaje przy tym konkretne paragrafy, których zapisy nie zostały dotrzymane, i które stały się powodem rozwiązania umowy. Marcin Kania już 5 kwietnia, w swej kolejnej interpelacji (pisze ich średnio jedną dziennie), zadaje Urzędowi Gminy pytanie dlaczego umowa z wykonawcą szkoły nie została jeszcze rozwiązana, powołując się przy tym, niemal literalnie, na paragrafy przywołane w piśmie umowę wypowiadające. Zbieg okoliczności? Jasnowidztwo?

Rozumiem, stojącą jak zwykle za tego typu działaniem, chęć stworzenia wrażenia, że określone działanie spowodowane zostało interpelacją zatroskanego obywatela i radnego. Nie zrozumiem już co prawda nikogo kto w to uwierzy, ale nie to w tym najważniejsze. Postępowanie takie jest bardzo szkodliwe i może skutkować zrujnowaniem projektu, którego przeciek dotyczył. Piszę o przecieku bo oczywiste jest, że pracownicy Urzędu Gminy beztrosko udostępniają informacje, niejednokrotnie będące tajemnicą służbową. Czyż informacja o zamiarze wypowiedzenia umowy nie powinna być ścisłą tajemnicą? Jej przedwczesne ujawnienie (w czym także duża zasługa gorliwego radnego) daje kontrahentowi dodatkowy czas na przygotowanie się lub podjęcie uprzedzających działań. Na szczęście nie mamy póki co podstaw sądzić by powyższe skutki mogły zaistnieć w przypadku szkoły w Mysiadle. Ale czy to powód by po raz kolejny przymknąć oko na brak profesjonalizmu i nielojalność?

Zamierzam domagać się usprawnienie procedur obiegu dokumentów w Urzędzie Gminy, tak by ew. przecieki były utrudnione, a ich potencjalni autorzy możliwi do wykrycia. Niemałe pieniądze jakie kosztuje praca urzędników, pozwalają nam wszystkim wymagać by pracowali tam ludzie odpowiedzialni i profesjonalni.

O ile negatywna ocena postępu prac przy budowie szkoły jest jak najbardziej zasadna, to zastrzeżenie budzić może ukrywanie tego stanu, także przed radnymi. Również o odstąpieniu od umowy, a co za tym idzie, o poważnym przestoju na budowie, mającym także poważne skutki budżetowe, dowiedziałam się z lakonicznego wpisu na BIP.

Radni z Mysiadła i Nowej Iwicznej przygotowali wniosek o zwołanie nadzwyczajnego posiedzenia Rady Gminy poświęconemu wyłącznie temu zagadnieniu. Należy jak najszybciej wyjaśnić jak zdarzenie to wpłynie na harmonogram prac i ew. koszty. Planowane wydatki na budowę szkoły stanowiły duży udział w całym budżecie. Ich zmiana lub przesunięcie w czasie musi także znaleźć odzwierciedlenie w budżecie. Warto też przyjrzeć się czy nadzór nad wykonawstwem przebiegał w sposób należyty.
Przede wszystkim jednak, należy zrobić wszystko by dla okolicznych dzieci jak najszybciej zabrzmiał pierwszy dzwonek, mimo tej nieplanowanej przerwy.

Jakie to były potrzeby? Z czasem chyba coraz mniej związane z istotą funkcjonowania gminy.Sołectwo miało swoje festyny, wycieczki i spotkania Zaczęło to wyglądać trochę jak uszczęśliwianie na siłę. Skoro “musimy” wydać te pieniądze a nie bardzo mamy na co, to jakiś cel się zawsze znajdzie. Niewielki przełom nastąpił w tym roku, a i to nie na obszarze całej gminy. Jakie temu towarzyszyły emocje nie trzeba chyba przypominać.

Powyższe nie oznacza, że z wpływu sołectw na wydatki gminy trzeba rezygnować. Byłoby to wylanie dziecka z kąpielą. Można temu jednak nadać bardziej przystającą do naszych realiów postać.
Niestety nowa ustawa wymaga by rada gminy każdego roku opowiadała się za przystąpieniem, bądź nie, do funduszu sołeckiego w kształcie i na zasadach opisanych w ustawie. A więc spełnienie wymogów formalnych, limity odliczeń, przelicznik wyznaczający wysokość budżetu, itp… I tutaj pojawiają się schody.

Ustawa napisana dla gmin wiejskich, najwyraźniej nie przewiduje gmin, w których sołectwa liczą po kilka tysięcy mieszkańców. Zawarte w niej limity powodują bowiem, że zarówno sołectwo kilkusetosobowe jak i kilkutysięczne dostają takie same pieniądze “do rozdysponowania”. Na naszym przykładzie oznacza to np. zrównanie Nowej Iwicznej i Starej Iwicznej mimo wyraźnej dysproporcji w ilości mieszkańców. Suma summarum, cała operacja przećwiczona w naszej gminie poskutkowała dużym zwiększeniem budżetu na fundusz sołecki przy niemal dwukrotnym zmniejszeniu funduszu dla Nowej Iwicznej i Mysiadła.

Osobiście widzę więcej wad niż korzyści przystąpienia do tak skonstruowanego funduszu. Nie uważam też by musiało to skutkować rezygnacją z realizacji pożytecznych zadań najczęściej finansowanych z funduszu sołeckiego. GOK może przecież nadal organizować różnorakie imprezy kulturalne (w tym i wycieczki) – do tego jest przecież powołany. Przy tym jestem głęboko przekonana, że może to zrobić efektywniej. Sołectwa wciąż zgłaszać mogą, i zgłaszają, wnioski inwestycyjne do budżetu gminy. Wierzę też, że nad kształtem funduszu można jeszcze dyskutować i w niedalekiej przyszłości do niego wrócić. Stojąc jednak pod przymusem opowiedzenia się już dziś za przystąpieniem do funduszu sołeckiego, w takim kształcie jak w tym roku, powiedziałam nie.

A jak się ma do tego tytuł wpisu? Kto ma dzieci to się już pewnie domyślił. Dawać dziecku kieszonkowe bez ingerowania w to na co je wydaje? Niech się uczy odpowiedzialności i ponosi konsekwencje za swoje decyzje. A co jeśli kolejny miesiąc dziecko wydało je na tak potrzebne rzeczy jak nowa tapeta do telefonu komórkowego albo smsy w dziwnych loteriach? Jeśli jeszcze akurat z trudem spłacamy kredyt za mieszkanie… ?

Po co o tym piszę? Obdarzyliście mnie Państwo zaufaniem powierzając mandat radnego właśnie dlatego, że o rzeczach mówię tak jak one wyglądają, a nie tak jak byśmy sobie razem marzyli by wyglądały. Nie nawołuję więc do jednoczesnego obniżania podatków i podnoszenia wydatków, mimo iż wiem że byłoby to bardzo popularne.

Przez fora lokalne przeszła ostatnio fala dyskusji o różnorakich inwestycjach i wydatkach w naszym rejonie: szkołą w Mysiadle, CIS, odwodnienie…że wspomnę tylko te największe. Nie znam nikogo kto byłby im z gruntu przeciwny. Znam jednak takich, którzy udają, że nie wiedzą ile one kosztują. Ile kosztuje budowa i utrzymanie dróg. Ile kosztuje oświata i  kultura. A bezpieczeństwo? Sport? Jakże łatwo, a jeszcze przyjemniej, być wtedy tym jedynym sprawiedliwym i zatroskanym o dobro mieszkańców gminy. Bo czyż nie przyjemnie głosuje się przeciwko podniesieniu podatków, by potem z jeszcze większą przyjemnością głosować za wydaniem tych dodatkowych, uzyskanych drogą podniesienia podatków pieniędzy? A pomysłów na wydanie też nie brak, chwytnych haseł jest bez liku.

Czasy łatwe nie są więc i podejmowane decyzje do łatwych nie należą. Zawsze jednak można i trzeba pozostawać racjonalnym. Bo jak mówią: nie można zjeść ciastka i mieć ciastka. Choć mnie bardziej podoba się wersja francuska: każdy by chciał mieć i mleko, i pieniądze na mleko, … i jeszcze córkę mleczarza. Oczywiście życzę Państwu by tak było, jednak nie obiecam że do tego doprowadzę.
Tym humorystycznym akcentem witam się z Państwem po kilkutygodniowej nieobecności

Mam przyjemność poinformować, że zostałam wybrana przewodniczącą komisji polityki przestrzennej, rolnej i urbanistyki. To odpowiedzialna i niełatwa praca. Pracowałam w tej komisji w minionej kadencji więc znam dobrze zagadnienia, którymi się ona zajmuje. Mam też swoje własne przemyślenia, które będę się starała wcielać w życie licząc na poparcie pozostałych radnych.

Skład wszystkich komisji przedstawia się następująco.

Komisja rewizyjna:

Wójcik Zenon – przewodniczący
Komorowska Wiesława – zastępca
Gąsiorowski Piotr
Kwiatkowski Grzegorz
Otręba Michał

Komisja gospodarcza:

Komorowska Wiesława – przewodnicząca
Grochala Łukasz – zastępca
Dusza Ryszard
Gawęda Justyna
Gąsiorowski Piotr
Wiliusz Mirosław
Wiśniewski Jerzy

Komisja polityki społecznej:

Wiśniewski Jerzy – przewodniczący
Gawęda Justyna – zastępca
Grochala Łukasz
Kania Marcin
Kwiatkowski Grzegorz
Przemyska Katarzyna
Wójcik Zenon

Komisja polityki przestrzennej, rolnej i urbanistyki:

Rogowska Maria – przewodnicząca
Grochala Łukasz – zastępca
Dusz Ryszard
Kania Marcin
Kosik Hanna
Otręba Michał
Wiśniewski Jerzy

Komisja statutowa:

Przemyska Katarzyna – przewodnicząca
Wiśniewski Jerzy – zastępca
Dusza Ryszard
Komorowska Wiesława
Wilusz Mirosław

O ile kandydatura przewodniczącej nie budziła żadnych wątpliwości – została nią Bożenna Korlak przedstawicielka zwycięskiego komitetu, to przy wyborze wiceprzewodniczącego doszło do pierwszej próby sił. Komitet Marii Jolanty Batyckiej Wąsik zgłosił do tej funkcji wieloletniego radnego i przewodniczącego – Ryszarda Duszę. W imieniu swoim i radnych z Nowej Iwicznej i Mysiadła zgłosiłam kandydaturę Marcina Kani. W wyborach otrzymał on największą ilość głosów w całej gminie. Powołałam się także na dobry zwyczaj parlamentarny, wedle którego wicemarszałkami zostają przedstawiciele opozycji. Niestety argumenty moje nie zyskały uznania i w tajnym głosowaniu, stosunkiem głosów 9 – 6, wiceprzewodniczącym rady gminy został Ryszard Dusza.

Zobacz zdjęcia z sesji

Dumna jestem z poparcia jakim mnie Państwo obdarzyliście. Zrobię wszystko byście nie poczuli się zawiedzeni. Dziękuję tym którzy oddali na mnie swój głos, ale przede wszystkim dziękuję wszystkim którzy wzięli udział w wyborach.

Zobacz wszystkie wyniki.

Wiele rzeczy udało się zrealizować czyniąc Nową Iwiczną miejscem lepszym. Wiele wymaga kontynuacji. Pragnąc dalej działać na rzecz poprawy jakości komfortu życia w naszej miejscowości i jej najbliższej okolicy, będę ubiegać się o powtórny wybór do rady gminy Lesznowola. Znacie Państwo mnie i mój styl działania. Powierzając mi mandat radnego, oddacie sprawy Nowej Iwicznej w sprawdzone ręce.

Więcej o mnie, moim programie i kandydatach komitetu Nasza Iwiczna dowiecie się odwiedzając naszaiwiczna.pl